Volvo Penta TAD

Volvo Penta wprowadziło serię TAD w 2001 roku wraz z modelami TAD420VE, TAD520VE, TAD620VE, TAD720VE i TAD721VE — silnikami o pojemności 4-7 litrów, obejmującymi wówczas zakres mocy 66-195 kW; dostawy seryjne ruszyły jesienią 2001 roku, a w 2003 dołączył TAD722VE do zastosowań terenowych i stacjonarnych. W nowszych platformach oznaczenie TAD/TWD zostało w wielu przypadkach zastąpione serią D, jednak w segmencie przemysłowym TAD wciąż jest powszechnie stosowane.

Zastosowania obejmują przeładunek materiałów, budownictwo i maszyny rolnicze, a także instalacje stacjonarne, takie jak agregaty awaryjne i pompy — wszędzie tam, gdzie potrzebny jest wytrzymały, o dużym momencie obrotowym silnik z homologacją przemysłową, a nie jednostka drogowa.

Chłodzenie różni się zasadniczo w zależności od zastosowania: stacjonarne agregaty TAD w instalacjach awaryjnych często pracują z odrębnym, chłodzonym powietrzem lub cieczą wymiennikiem ciepła, a nie typową dla pojazdów chłodnicą z wentylatorem, natomiast zastosowania mobilne w maszynach budowlanych i rolniczych korzystają z klasycznego obiegu chłodzenia sprzężonego z układem jezdnym. Jako napęd generatora silnik pracuje na ustalonych, regulowanych obrotach, aby utrzymać stałą częstotliwość sieci, natomiast w maszynach mobilnych działa przy zmiennym obciążeniu i obrotach.

Przy używanym silniku TAD warto zweryfikować dokładny wariant modelu (np. sufiks VE) oraz poziom emisji, ponieważ Volvo Penta wielokrotnie modernizowało rodzinę TAD na przestrzeni dwóch dekad, a dostępność części znacząco różni się w zależności od rocznika.