Case 21F – dane techniczne

Seria W rozrastała się przez dekady: w 1968 roku pojawił się W26, przegubowa 15-tonowa ładowarka z łyżką 3 jardów sześciennych, wówczas największy model w gamie, a w 1977 roku dołączył W36 z łyżką 4-jardową, wszystkie jeszcze z kabiną z przodu, nad osią przednią. Dopiero w 1987 roku, wraz z serią 21 (model startowy 621), Case przeniósł kabinę do tyłu.

Stąd dzisiejsza struktura: w 2016 roku Case wprowadził serię G z siedmioma modelami od 521G do 1121G, obok niej działa kompaktowa seria F. Kody z tego koszu – W11/W18/W36 – należą do starej serii, a 21D/21E/21F/121E/121F do współczesnej linii kompaktowej: dwa technicznie odrębne światy pod jedną marką.

71 aktywnych modeli obejmuje moc od 38 do 261 kW, u najcięższych konstrukcji masę roboczą do niemal 30,4 tony, silniki 4- do 6-cylindrowe oraz moment obrotowy od 169 do 1695 Nm.

Przy zakupie najważniejszy jest stan przegubu: sworznie i tuleje między połówkami ramy zużywają się pod obciążeniem i ich wymiana jest kosztowna. W starszych modelach serii W dostępność części zamiennych jest też gorsza niż w bieżących seriach F i G.