Toyota LAND CRUISER

J7 pojawił się w listopadzie 1984 roku i zastąpił J4. Jego przeznaczenie określono prosto: praca w najcięższych warunkach, niezawodnie, trwale i tanio. Dopiero w 1999 roku dostał z przodu sprężyny śrubowe, w 2007 nowocześniejszy przód — i w tej formie budowany jest do dziś, ponad cztery dekady po debiucie.

Stąd bierze się jego opinia. Organizacja Narodów Zjednoczonych, Czerwony Krzyż i niezliczone organizacje pomocowe używają serii 7 tam, gdzie niezawodność liczy się ponad wszystko; na milionach kilometrów bezdroży powstała nazwa „buszowa taksówka".

J8 poszedł inną drogą. Miał sprężyny śrubowe dookoła, jego nadwozie po raz pierwszy kształtowano komputerowo, a zależnie od wersji dostępne były stały napęd na cztery koła, ABS i poduszki powietrzne — cech tych wcześniej w Land Cruiserze nie było.

Przy zakupie używanego rozróżnienie jest więc rozstrzygające: J7 to narzędzie z resorami piórowymi i prostą techniką, J8 pojazd wyraźnie wygodniejszy. Oba nazywają się Land Cruiser, oba wiele zniosą — ale zbudowano je do różnych zadań.