LDV MAXUS

Rejestr prowadzi tu 26 wykonań o stałej pojemności 2 499 cm³ i czterech cylindrach, masie własnej od 1 727 do 2 260 kg, dopuszczalnej masie całkowitej od 2 227 do 3 500 kg i szerokości od 1 990 do 2 110 mm.

Maxus był próbą LDV, by własnym, nowoczesnym dużym transporterem stawić czoła Fordowi Transit, Mercedesowi Sprinter i VW LT, skąd wcześniej marka zawsze opierała się na budowie licencyjnej; pod SAIC model był rozwijany technicznie i do dziś stanowi bazę chińskiej gamy dostawczej Maxus, która wraca też do Europy.

Przy zakupie używanego brytyjskiego Maxusa liczą się przede wszystkim korozja progów i podłogi ładunkowej, stan diesla VM Motori i łańcucha rozrządu, turbosprężarka i chłodnica powietrza doładowującego oraz elektryka i centralny zamek; zaopatrzenie w części do starych pojazdów LDV jest ograniczone i idzie przez wyspecjalizowanych dealerów.