Kloeckner Humboldt Deutz MAGIRUS 170 D 12 AK – dane techniczne

Sześciocylindrowy silnik napędza podwozie o dopuszczalnej masie całkowitej 7 490 kg przy masie własnej 7 300 kg; różnica wynosząca tylko około 190 kg pokazuje, że nie chodzi o pojazd do zmiennego ładunku, lecz o pojazd z trwale zamontowanym urządzeniem roboczym, którego masa jest już wliczona w masę własną. Przy długości 7 500 mm, szerokości 2 380 mm i rozstawie osi 4 220 mm na sześciu kołach podwozie jest przystosowane do średnio ciężkiej zabudowy.

Przy masie 7 490 kg 170 D 12 AK należy do klasy N2, obejmującej pojazdy od 3,5 do 12 ton. Chłodzone powietrzem silniki Deutz, z których słynął Magirus-Deutz, nie wymagały wody chłodzącej, a więc nie groziły problemami z zamarzaniem płynu czy chłodnicą, co czyniło pojazdy odpornymi nawet w ekstremalnych temperaturach. Niewielka różnica między masą własną a całkowitą wskazuje na trwale zamontowaną zabudowę specjalną, a nie otwartą platformę ładunkową.

Przy zakupie tak starego podwozia Magirus-Deutz liczy się stan chłodzonego powietrzem silnika, zwłaszcza wentylatora i żeber chłodzących, ponieważ nie ma tu klasycznego układu chłodzenia cieczą do sprawdzenia. Warto też sprawdzić korozję ramy i nadkoli po dziesięcioleciach eksploatacji, stan układu hamulcowego oraz, jeśli jeszcze istnieje, samo trwale zamontowane urządzenie robocze.