MAN 15.320 4X2 BB

Razem TGL i TGM pokrywają zakres od około 7,5 do 26 ton — dystrybucja w mieście i regionie oraz lżejsze prace budowlane. TGM to cięższa połowa: tam, gdzie TGL kończy się przy około 12 tonach, zaczyna się jego obszar pracy.

Różnica nie leży tylko w masie. TGM przewidziano do zabudów i zastosowań wymagających większej sztywności ramy — wywrotki, żurawie, zabudowy komunalne. Planując zabudowę, warto więc wcześnie ustalić, która klasa ją uniesie; mocniej silnikowo wyposażony TGL nie zastąpi TGM.

Przy zakupie używanego obowiązuje to samo co przy TGL: liczba w oznaczeniu podaje masę i moc, ale nic nie mówi o roczniku. Dwa pojazdy o identycznym oznaczeniu mogą dzielić dekadę pod względem normy spalin i wyposażenia. Rozstrzygają pierwsza rejestracja i norma emisji, nie numer na kabinie.

Przy dopuszczalnej masie całkowitej od 11 990 do 28 000 kg TGM leży przeważnie w unijnej klasie N3 (powyżej 12 t), a jego najlżejsze wersje tuż na granicy z klasą N2; eksploatacja wymaga tu już w całości prawa jazdy kategorii CE, tachografu oraz przestrzegania czasu jazdy i odpoczynku. Jako podwozie pod wywrotkę lub żuraw TGM często ma zawieszenie piórowe na osi tylnej, podczas gdy wersje dalekobieżne częściej wyposażano w zawieszenie pneumatyczne dla komfortu jazdy.