Heinrich Lanz SZL

SZL napędza chłodzony cieczą silnik jednocylindrowy, opalany węglem, który przy zaledwie 150 obr./min osiąga 21 KM, czyli 15,4 kW. Przy masie 8 500 kg, napędzie na koła zadnie oraz stalowych kołach o wymiarach przednich 1 150 mm na 200 mm i tylnych 1 500 mm na 400 mm maszyna jest ciężkim, wyjątkowo wolnoobrotowym ciągnikiem z wczesnego okresu budowy.

Prędkość nominalna 150 obr./min leży znacznie poniżej tego, co osiągały późniejsze silniki ciągnikowe, i jest typowa dla stacjonarnych i częściowo stacjonarnych napędów, z których wywodziły się wczesne ciągniki: duże masy wirujące i niska prędkość obrotowa dawały równomierny moment obrotowy do pracy ciągowej i pasowej. Taka maszyna była przeznaczona do ciężkiej uprawy gleby i stacjonarnego napędu maszyn do omłotu i innych prac, a nie do szybkiej jazdy.

Przy zakupie tak wczesnego ciągnika Lanz liczy się przede wszystkim stan ramy, stalowych kół i systemu opalania węglem, o ile te podzespoły zachowały się w oryginalnej postaci. Pojazd tego wieku jest zwykle unikatowym egzemplarzem muzealnym, do którego części można zdobyć jedynie poprzez własne wykonawstwo lub u wyspecjalizowanych restauratorów pojazdów zabytkowych.