DAF LF 320 FA

Wraz ze zmianą przyszła zmiana silników. W seriach 45 i 55 pracowały silniki Cumminsa o pojemności 5,88 litra i mocy do 235 KM. Następca LF otrzymał silniki Paccara serii PX, zbudowane bardziej zwarcie i cichsze dzięki integracji kilku podzespołów w bloku i głowicy.

Seria LF została opracowana wyraźnie do dystrybucji i jest odpowiednio szeroko zróżnicowana: duży wybór rozstawów osi, ładowności i wersji silnikowych. Właśnie to utrudnia porównywanie używanych — dwa pojazdy o tym samym oznaczeniu mogą się wyraźnie różnić rozstawem osi i zabudową.

Sprawdzając starszy egzemplarz, należy więc najpierw ustalić, czy to jeszcze 45/55, czy już LF. Przejście około 2001 roku rozdziela nie tylko dwie nazwy, lecz dwie rodziny silników — a tym samym dwa różne światy części zamiennych.

Przy dopuszczalnej masie całkowitej od 3 500 do 29 500 kg seria LF sięga od granicy unijnej klasy N1 aż głęboko w klasę N3 (powyżej 12 t); zależnie od wersji potrzebne jest więc prawo jazdy kategorii C1, C lub CE, wraz z tachografem, czasem jazdy i odpoczynku oraz w większości krajów opłatą drogową zależną od przejechanego odcinka. Od normy Euro 5 układ oczyszczania spalin wymagał katalizy SCR z AdBlue, podczas gdy wcześniejsze silniki Cumminsa z poprzedniej serii 45/55 realizowały to zadanie wyłącznie przez recyrkulację spalin.