DAF FA LF55 E13

Seria DAF F zastąpiła w 1987 roku starsze modele DAF 2100/2300, obejmując różnymi kombinacjami liter całą średnią i ciężką ofertę; oznaczenie FA według logiki fabrycznej DAF oznacza dwuosiowe podwozie bez kabiny sypialnej, stosowane jako ciężarówka dystrybucyjna, wywrotka lub pojazd komunalny. Oznaczenia modeli sięgają od lekkich wersji, kontynuowanych później jako 7,5-tonowy LF45, po ciężkie podwozia czteroosiowe i budowlane; pod koniec lat 90. nową nomenklaturę palety DAF przejęły serie LF, CF i XF. Rejestr prowadzi 208 wykonań o mocach od 85 do 220 kW i od czterech do sześciu cylindrów, przy pojemności skokowej od 3 922 do 12 902 cm³. Masy własne sięgają od 3 360 do 17 640 kg, dopuszczalne masy całkowite od 7 490 do 21 800 kg, szerokości od 2 190 do 2 600 mm. Jako podstawowe podwozie palety DAF seria F konkurowała z Mercedesem-Benz LK/SK, MAN-em F90 i Iveco EuroCargo/EuroTech, kładąc technicznie fundament pod budowane do dziś serie LF i CF, które przejęły znaczną część jej klienteli w transporcie dystrybucyjnym i komunalnym. W używanym egzemplarzu ważne są rdza na ramie, mocowaniach kabiny i siłownikach wywrotu, stan sprzęgła i skrzyni biegów, instalacja hamulcowa wraz z regulatorem siły hamowania w podwoziach wywrotek, a ze względu na wiek serii również dostępność części zamiennych, coraz częściej zamienników zamiast oryginałów.

Źródła: Rejestr SpecCodex, dane modeli: DAF FA, DAF